DERMANSIZLIK HÜZNÜ (FLEET FOXES: HELPLESSNESS BLUES)

 

Beni  biricik olduğuma inandırarak büyüttüler

Sanki bir kar tanesi diğerlerine hiç benzemeyen

Biricik nereden baksan her şeyi

Ve şimdi biraz düşününce diyorum ki

Kocaman bir makinada işleyen bir  bir çark olabilirdim belki

Üreten benden öte bir şeyi

 

Ama bilmiyorum bilmiyorum ne olacak bunların hepsi

Göreceksin, yakında bir gün döneceğim sana geri

 

Adım ne, durağım neresi?

Sen söyle ne yapayım?

Sana böyle haksızlık eden gecenin ordularına

Neden nazik olayım?

Ya da neden,

Loş odalarda dolaşıp yarınıma karar veren adamın

Eğilip bükülüp önünde

Al tabi ki diyeyim  gözün neyi gördüyse

 

Ve bilmiyorum bilmiyorum kime inanayım

Göreceksin, yakında bir gün döneceğim sana geri

 

Eğer bir şey biliyorsam, o da gördüğüm her şey

Şu dünyada o kadar saçma ki

Bazen zar zor konuşuabiliyorum

Evet dilim bağlı, başım dumanlı

Ve içimde tutamıyorum

Dermnasızlık hüznünü söylemekte ne fayda var?

Neden başkasını bekleyeyeyim?

 

 

Ve biliyorum biliyorum beni saklayacaksın bir rafta

Göreceksin, yakında bir gün kendim dönceğim sana

 

Bir bahçem olsaydı canla başla çalışırdım

Bir bahçem olsaydı canım çıkana kadar çalışırdım

Sen de masalara bakar ekmek teknesini yürütürdün

Gün ışığında altın sarı saçlar, şafakta benim ışığım

Bir bahçem olsaydı canım çıkana kadar çalışırdım

Bir bahçem olsaydı canım çıkana kadar çalışırdım

Bir gün ekrandaki adam gibi olacağım